سال‌ها برنامه می‌ريزند و منتظر ِ فرصت می‌مانند تا بگويند: "دوستت دارم"
و من سه سال برنامه ريختم و منتظر ِ فرصت ماندم تا بگويم: "دوستت ندارم"
( و گفتم ) 

 چاقو به دست,
 خشمگين
 خسته از بی‌سرانجامی.
 نه خاطره‌ای دارم از گذشته,
 نه در حالم خبری جز گمراهی,
 
 تصميم ِ آخر را گرفته‌ام در مُشت!
 - بايد رها شود از تصوير ِ رنج و تباهی -
 
 هدف می‌گيرم
 سمتِ قلبم
 و با تمام ِ قدرت...
 
 آينه می‌شکند
 
 (تنهاترين, باز ماندم در ابهام و سياهی)